Monument.
Met wellicht het indrukwekkendste verhaal.

Vrijdag 31 juli 1998 werd om 14:00 uur aan het Katspad in Meppen het monument ter nagedachtenis aan de familie Kats onthuld. Het was een sobere plechtigheid, een verre verwant van de familie Kats onthulde samen met Jantje Kuipers het monument. Jantje Kuipers was het buurmeisje van de familie Kats en heeft vroeger vele uren bij hen doorgebracht. Zij vertelde dat het zeer bedrijvige mensen waren en vooral handel dreven in o.a. lompen, breigarens en corduroy broeken.

In Zweeloo woonden tijdens de oorlog niet zoveel Joden en het zandweggetje waar de familie Kats woonde werd ook wel het Jodensteegje genoemd. Nu heeft het de naam Katspad.

In de oorlog werden Rozetta en Meijer Kats in het jaar 1943 weggevoerd waarna zij in Sobibor om het leven werden gebracht. De commissie, die voor de totstandkoming van het monument hebben gezorgd, bedankte iedereen voor zijn of haar steun. Jantje Kuipers besloot de korte plechtigheid met het voorlezen van het gedichtje dat Rozetta Kats in het poesie album van haar buurmeisje schreef. Waarvan AHA letterlijk weergeeft:

Beste Jantje,

Leef lang en gelukkig
Uw ouders tot vreugd
Richt steeds uwe schreden
Op voetpad der deugd
Verhef U met gezondheid
Op rampen en smart
Verzamelt Uw bloemen
Als troost voor het hart.


Ter herinnering

Rozetta Kats.

Indrukwekkend.

Mooiste monumenten kent Minderhoud niet. Ze hebben allemaal wat en overal zit een mooi verhaal achter. Het verhaal over het kleine oorlogsmonument in Meppen is misschien wel het meest indrukwekkend. Het is opgericht ter nagedachtenis aan broer en zus Kats. De enig twee joden die in de oorlog in Meppen woonden. "Rosetta 'Settien' en Meyer woonden heel genoeglijk tussen de boeren. Ze waren toen respectievelijk 72 en 69 jaar oud. In In de gemeenschap werd algemeen aangenomen dat deze twee door de Duitsers wel zouden worden vergeten omdat ze toch veel te oud waren. En dat gebeurde ook langere tijd".

Ook tijdens de grote pogrom in Drenthe werden zijn niet opgehaald. "tot op een gegeven moment de burgemeester bericht krijgt dat broer en zus Kats toch opgehaald zouden worden. De burgemeester gaat naar Euving. Zijn zoon is ondergedoken. De vraag is of Euving wat kan doen. Deze gaat naar familie Kats en biedt een onderduikmogelijkheid aan. Maar ze willen niet." Euving is niet de enige die hulp biedt.

"Een andere buurman, Nijmeijer komt lang en zegt ongeveer hetzelfde. Maar, ze willen weer niet."

"De volgende morgen komt er een marechaussee uit Zweeloo op een motor met zijspan. Meyer gaat achterop zitten en Settien in het bakje. Die marechaussee heeft het niet meer en zegt dat hij nog wat is vergeten. Hij verdwijnt achter het huis en blijft een kwartier weg. Als hij terugkomt zitten broer en zus Kats nog rustig te wachten en zijn dus niet gevlucht, zoals de bedoeling was. Veertien dagen later zijn ze vergast." Dit verhaal brengt bij Minderhoud nog steeds het kippenvel op de armen en een brok in de keel. "Dat is voor mij het meest aangrijpende monumentje".

Voor meer informatie over Huib Minderhoud www.huibminderhoud.nl

Voor meer informatie over Coevorden en omgeving in WWII
Surf naar www.herdenking.nl